Zimno

…Zimny wiatr wciska się pod kaptur. Ale wciąż idę, przechodzę z paczką przez brudne, śnieżne góry, przechodzę przez tory. To prawie jak nowojorska zima, tyle, że nigdy jej nie widziałam.
Zimne myśli wlatują do głowy i szukają tam ciepłego miejsca, aby osiąść na stałe, przeczekać na pierwsze roztopy. Myśli kostnieją, są śniegiem w głowie. Brudnym i męczącym.
Przemoczone nogi.
- Wyjdziesz z psem?
- Jasne.
Tyle w nas jest wszystkiego, a tak mało czasu, noc zabiera dzień. Taka dobra byłaby prostota wyjścia na spacer z psem, obejrzenia kształtu śnieżynki na czarnej rękawiczce, zjedzenie wspólnego posiłku. Myśli kamienne stawiają opór, pojawiając się razem z wieczorną ciszą.

Pośród drzew i cieni

Agata


Autorka bloga :)

Au revoir l'été!

Idzie jesień. Czuję to. - stwierdził mój D. podczas któregoś spaceru.- Liście opadają.
E, tam. To pewnie przez to gorąco..- dodałam.
A jednak miał rację. Wyczuł jesień wcześniej niż ja.

Pogoda sprawia, że coraz łatwiej zapomnieć o lecie. Poranek "pachnie chłodem" i suszonymi liśćmi, kolory stają się blade, rachityczne. Będzie mi brakować lata, barwy, ciepłych nocy. Nadchodzi poważna jesień, która jest przedsmakiem jeszcze poważniejszej zimy.

W "Zakonie Krańca Świata" pióra M.L. Kossakowskiej, główny bohater posiada umiejętność przenoszenia się do miejsca we własnym umyśle - mentalnego ogrodu, w którym czuje się wspaniale i bezpiecznie. Ogród ten został wykreowany w całości przez jego wyobraźnię, a więc wygląda tak, jak sobie życzy jego właściciel..

Aby się rozgrzać, proponuję przejść do ogrodu:).

W ogrodzie.

Kto zgadnie co to za roślina? :)

Dawno temu w trawie...

...bąk siadał na kwieciu, nie znając jego nazwy. Cienie były fioletowe i przypominały kwiaty.

Zieleń była pełna dumy - sterczała sztywno, zatapiając się w trawie.
Usiądź na ławce i przyjrzyj się cieniowi oraz świetle, powąchaj kwiat i odpocznij trochę.
W końcu jest tu tak przyjemnie :)

Kolory.

Nie znam się na fotografii. Za to jestem wielbicielką piękna, nawet tego "martwego" i "zamrożonego" przez aparat. Z pewnością nie jest to dla mnie sposób zatrzymywania chwil ani unieśmiertelniania. Raczej zgadzam się z XIX- wiecznym przesądem, że zdjęcia zabierają duszę. Dzieje się tak, dlatego, że obiekt fotografowany dostaje nowe życie - na zdjęciu. I tak oto zaczyna żyć podwójnym życiem:).
I tak oto, znalazłam (znaleźliśmy - Błękit) podwójne życie Śródmieścia, nas samych i przedmiotów nas otaczających. Z doskonałym aparatem i z moim niedoskonałym okiem.
Zdjęcia były robione w Śródmieściu, które poznaje na nowo.
Zdecydowanie jestem za głupia na ten aparat.
No i w sumie nie lubię fotografii.
;)

Zieleń
Srebro
Złoto
Błękit
Czerń
Żółć
Biel
Fuksja

Kogutek.Kazimierz Dolny

a piece of spring.

Wampiry, strzygi i spółka - fotorelacja

Truna

Bo czosnek to jest to.

Buźki jak malowane.

Popcorn

Dzieci kukurydzy

Siała baba mak

Informację o wystawie Wampiry, strzygi i spółka można znaleźć na stronie Muzeum Etnograficznego w Warszawie oraz tutaj
:)