2014: oto jestem!

Za mną to, co dobre: pierwszy chleb i warsztaty kulinarne, rozwój fotograficzny i sesje na warsztatach, kulturalne audycje radiowe, księżniczkowe przebieranki, a przede wszystkim podróże (małe i duże): do Krakowa na targi, do Białegostoku na Upiora w Operze, pierwsza wizyta w pięknej Anglii*, nieoczekiwane wyjazdy do Francji (on dira que les rencontres font les plus beaux voyages...). 

A że spotkania tworzą najpiękniejsze podróże, to też ludzie, którzy przez chwilę towarzyszyli mi w drodze - niektórzy pełni blasku jak komety, którzy na chwilę rozjaśnili moje niebo, inni, jak skały - niezmienni, zawsze w pobliżu. Część z nich poszła swoją ścieżką, część została, inni - jeszcze nadejdą. Z podróży oprócz wspomnień i doświadczeń przywiozłam coś jeszcze: odwagę i wiedzę o samej sobie. Nowy Rok będę witać w nowym miejscu, ale ze starymi, kochanymi ludźmi - skałami na mojej drodze. 

Wskoczę w 2014 rok jak w otchłań, odważnie czekając na Nowe!

Pomysł na nowy rok: nauka, podróże, poznawanie interesujących ludzi, a przede wszystkim wyciskanie soku z owocu życia :)



* o Anglii pisałam tutaj, tutaj i tutaj.

Blogi kulinarne

Prowadzenie bloga internetowego to w dzisiejszych czasach norma. Blog jest formą pamiętnika, ale o tyle ciekawego, że publikowane myśli dajemy do wglądu innym użytkownikom. Wiadomo, tyle jest rodzajów blogów, co internautów.
Jednak warto zwrócić uwagę na typ internetowego pamiętnika, który rozwija się w ogromnym tempie – mowa o blogach kulinarnych.
Czym się różni blog kulinarny od innych form blogowania?
Otóż, cechuje go uniwersalność. Ot, każdy przecież je, a ludzie lubią dogadzać swoim kubkom smakowym, poprzez przyrządzanie rozmaitych dań.

Kolejną cechą bloga kulinarnego jest to, że każdy użytkownik może poczuć się mistrzem w tej dziedzinie. Wystarczy trzymać się przepisu podanego przez autorkę bloga (choć nieśmiało pokazują się także męskie blogi kulinarne), która doradzi lepiej niż suchy opis w książce kucharskiej. Istotna jest również relacja między twórcą a użytkownikami wystawiającymi komentarze, gdyż często pojawia się stosunek mistrz – uczeń. Osoby, które są stałymi gośćmi na blogach kulinarnych często „zarażają” się pasją pieczenia lub gotowania i otwierają własne strony, gdzie prezentują własne kulinarne dzieła.

Podobnie jak inne internetowe pamiętniki, tak samo blogi kulinarne tworzą coś w rodzaju społeczności, która integruje się poprzez tworzenie wspólnych akcji pieczenia i gotowania (np. „Z widelcem po Europie” czy „Wielkie grillowanie”). Twórczynie blogów znają się nawzajem, najczęściej tylko w sieci i wymieniają się przepisami.

Kuchnia jednoczy. Także panie, które szukają swego miejsca na świecie. Prowadzenie i kontaktowanie się przez bloga w ojczystym języku jest szansą na zachowanie namiastki polskości na obczyźnie. Przykładem jest mieszkająca w Walii Dorota z bloga Moje Wypieki (zdobywczyni nagrody za najlepszego bloga 2008) czy też Patrycja z Truffle in a rum chocolate, która bloguje w Irlandii.

Oprócz dzielenia się pasją kucharską blog kulinarny może być miejscem dla kreacji artystycznej. Przepisy często są obrazowane znakomitymi zdjęciami potraw, a ich opisy plastyczne i poetyckie (White Plate Liski, Trufla Patrycji).

Przepisy zamieszczane na blogach kulinarnych są różnorodne. Pojawiają się dania narodowe, egzotyczne, proste albo wyrafinowane. Jednakże koncepcja jest wspólna: radość z kucharzenia oraz idee slow food oraz comfort food ,czyli np. pieczenie domowego ciasta zamiast kupowania go w sklepie i czerpania z tego przyjemności.